ناتو اعلام کرد که در نظر دارد در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۱ (۹ آبانماه) به مأموریت هفت ماهه خود در لیبی پایان دهد.

 به نقل از خبرگزاری فرانسه، ناتو روز گذشته اعلام کرد که در ۳۱ اکتبر (۹ آبانماه) به مأموریت ۷ ماهه خود در لیبی پایان می‌دهد اما تصمیم رسمی هفته آینده پس از مشورت با سازمان ملل و مقامات دولت موقت لیبی اعلام خواهد شد.
 
"آندرس فوگ راسموسن" دبیرکل سازمان ناتو روز گذشته پس از گفت‌وگوهای طولانی مدت در بروکسل با سفرای ائتلاف ۲۸ عضوی ناتو در خصوص زمان و چگونگی پایان دادن به عملیات لیبی اعلام کرد: ما به توافق رسیدیم که زمان تکمیل عملیات ما در لیبی نزدیک است و ما تصمیم اولیه برای پایان دادن به عملیات محافظ یکپارچه در ۳۱ اکتبر پایان دهیم.
 
وی در ادامه افزود: بعلاوه من از نزدیک با سازمان ملل و شورای دولت انتقالی مشورت خواهم کرد. من از دستاوردها خود و شرکایم که بسیاری از آنها در منطقه هستند، بسیار مفتخرم.
 
گرچه راسموسن مدعی شد که دستاوردهای زیادی در لیبی داشته است اما با اجرای طرح منطقه "پرواز ممنوع لیبی"، ناتو حملات هوایی بسیار زیادی را در این کشور صورت داد که به دنبال آن تعداد زیادی از غیرنظامیان لیبیایی جان خود را از دست دادند.
 
دبیرکل سازمان ناتو اینگونه ادامه داد که بر اوضاع لیبی نظارت خواهد داشت و ظرفیت واکنش به تهدید‌ها علیه نظامیان را در صورت لازم حفظ خواهد کرد.
 
وی در خصوص تأیید عمدی بودن حمله ناتو علیه کاروان "معمر قذافی" در نزدیکی شهر سرت لیبی در روز پنجشنبه هفته گذشته گفت که رهبر سابق لیبی هرگز یک هدف نبوده است.
 
انقلابیون لیبی روز پنجشنبه با تسلط کامل بر شهر سرت زادگاه معمر القذافی دیکتاتور لیبی پرچم جدید لیبی را بر فراز مرکز این شهر به اهتزاز در آوردند. در ادامه این درگیری‌ها و تبادل آتش ، معمر قذافی دیکتاتور لیبی توسط انقلابیون کشته شد و جسد وی به مصراته منتقل شده است.

در نشست دیروز شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه 2014 درباره یمن صادر شد که بر اساس آن دیکتاتور این کشور باید از یکسو طرح ابتکاری شورای همکاری را امضاء و از سوی دیگر بدلیل نقض حقوق بشر بازخواست شود.

 به نقل از پایگاه خبری "الجزیرة"،شورای امنیت از زمان آغاز انقلاب در یمن از چند ماه پیش تاکنون چندباری در این‌باره تشکیل جلسه داده است، اما سرانجام دیروز قطعنامه‌ای در این‌باره صادر کرد و از دیکتاتور این کشور خواست که با امضای طرح ابتکاری شورای همکاری از قدرت کنار رود.

در قطعنامه 2014 شورای امنیت سازمان ملل درباره یمن آمده است که تمام مقامات مسئول و مرتبط با استفاده از خشونت علیه تظاهرات‌ کنندگان یمنی، بدلیل نقض حقوق بشر باید بازخواست شوند.
اما در این بیانیه هیچ اشاره‌ای به نحوه مجازات و بازخواست این افراد نشده است بویژه این که اگر توافقنامه اعطای مصونیت به صالح و نزدیکانش در قبال کناره‌گیری او از قدرت امضاء شود، دیگر این بند قطعنامه عملا نمی‌تواند اجرایی شود.

در حالی که در این قطعنامه آمده است که تمام عاملان جنایات اخیر در یمن باید بازخواست شود اما این امر با یکی از بندهای طرح ابتکاری شورای همکاری که به صالح در قبال کناره‌گیری از قدرت مصونیت می‌دهد، در تناقض است.

طرح ابتکاری شورای همکاری خلیج فارس بر ضرورت انتقال تمام اختیارات صالح به معاونش طی 30 روز پس از امضای طرح در قبال اعطای مصونیت به صالح و نزدیکانش تاکید دارد.

صالح بارها اعلام کرده است که طرح ابتکاری شورای همکاری را امضاء می‌کند اما هربار به بهانه‌ای امضای این طرح را به تاخیر انداخته است.
بر اساس پیش نویس قطعنامه‌ای که انگلیس آن را به شورای امنیت ارائه داده بود، 15 دولت عضو شورای امنیت به شدت تجاوزهای مستمر رژیم صالح علیه حقوق بشر و استفاده بیش از اندازه از خشونت علیه تظاهرات کنندگان محکوم کردند.


آمریکا و آلمان خواستار برکناری فوری صالح شدند

در پی نشست دیروز شورای امنیت سازمان ملل درباره یمن و صدور قطعنامه‌ای در این راستا، آمریکا و آلمان خواستار انتقال فوری قدرت در یمن و امضای توافق نامه‌ای برای کناره‌گیری صالح از قدرت شدند.

"مارک تونر" سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در بیانیه‌ای اعلام کرد: جامعه بین الملل دیروز پیام آشکار و شفافی را برای یمن ارسال کرد.
وی افزود که صدور قطعنامه 2014 در باره یمن مرحله مهمی در روند پایان داده به بحران این کشور است.

تونر تصریح کرد: تنها راه موجود برای پاسخ دادن به خواست یمنی‌ها، آغاز فوری عملیات انتقال قدرت در این کشور با تکیه بر طرح ابتکاری شورای همکاری خلیج فارس است.

از سوی دیگر "وستروله" وزیر خارجه آلمان نیز از قطعنامه دیروز شورای امنیت تقدیر کرد و گفت که این اقدام شورای امنیت بیانگر ضرورت توقف خشونت‌ها در یمن و حل مشکل خلا سیاسی ایجاد شده در این کشور است.

 بر اساس برآوردهای انجام شده، دخالت نظامی وزارت دفاع آمریکا در جنگ لیبی بیش از ۱.۱ میلیارد دلار برای مالیت دهندگان آمریکایی هزینه داشته است.

 به نقل از شبکه خبری "سی بی اس"، بر اساس آمارهای منتشر شده توسط وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون)، حضور نظامی آمریکا در لیبی، برای مالیات دهندگان این کشور بیش از ۱.۱ میلیارد دلار هزینه در بر داشته است.

بر اساس اعلام پنتاگون، این رقم اعلامی جدا از رقم مربوط به هزینه های وزارت امور خارجه آمریکا، سازمان سیا و سایر آژانس های اطلاعاتی و نظامی و یا کشورهای عضو ناتو است که در جنگ لیبی دخالت داشته اند.

هزینه برآورده شده پنتاگون از دخالت نظامی آمریکا در لیبی در شرایطی گزارش می شود که بر اساس گزارش خبرگزاری "آسوشیتدپرس"، هواپیماهای جنگی و نظامی ناتو حدود ۲۶ هزار نوع پرواز و  از جمله ۹ هزار و ۶۰۰ پرواز عملیاتی را بر فراز لیبی انجام داده اند و دفاع هوایی لیبی و بیش از هزار تانک، توپخانه و شبکه های فرماندهی و نظارتی قذافی را در این کشور منهدم کرده اند.

این در حالیست که بر اساس گزارش شبکه خبری سی بی اس، هزینه تامین مهمات، قطعات یدکی، سوخت و سایر اقدامات پشتیبانی نظامی آمریکا از هم پیمانانش در جنگ علیه لیبی، حدود ۲۵۰ میلیون دلار تخمین زده شده است.

همزمان با شروع درگیری ها در لیبی و برخورد خشونت آمیز نیروهای حامی قذافی علیه معترضان، کشورهای غربی و از جمله آمریکا با مجوز شورای امنیت سازمان ملل و با همکاری ناتو، به بهانه حفظ امنیت مردم لیبی به این کشور حمله کردند و این در حالی بود که بیشترین تلفات این دخالت نظامی را غیرنظامیان لیبیائی تشکیل می دادند.

در ادامه درگیری های هفت ماهه میان مخالفان و حامیان رژیم قذافی، انقلابیون لیبی روز پنجشنبه با تسلط کامل بر شهر سرت زادگاه معمر القذافی دیکتاتور لیبی پرچم جدید لیبی را بر فراز مرکز این شهر به اهتزاز در آوردند. در ادامه این درگیری‌ها و تبادل آتش ، معمر قذافی دیکتاتور لیبی توسط انقلابیون کشته شد و جسد وی به مصراته منتقل شد.

بدنبال اعلام خبر کشته شدن قذافی، ناتو نیز روز گذشته اعلام کرد که در ۳۱ اکتبر (۹ آبانماه) به مأموریت ۷ ماهه خود در لیبی پایان می‌دهد اما تصمیم رسمی هفته آینده پس از مشورت با سازمان ملل و مقامات دولت موقت لیبی اعلام خواهد شد.

آندرس فوگ راسموسن" دبیرکل سازمان ناتو روز گذشته پس از گفت‌وگوهای طولانی مدت در بروکسل با سفرای ائتلاف ۲۸ عضوی ناتو در خصوص زمان و چگونگی پایان دادن به عملیات لیبی اعلام کرد: ما به توافق رسیدیم که زمان تکمیل عملیات ما در لیبی نزدیک است و ما تصمیم اولیه برای پایان دادن به عملیات محافظ یکپارچه در ۳۱ اکتبر پایان دهیم.

 جمعی از طرفداران رئیس جمهور سوریه با در دست داشتن پرچم سوریه و تصاویر اسد، هرگونه مداخله خارجی در این کشور را محکوم کردند.

 جمعی از طرفداران "بشار اسد" امروز با حضور در خیابان‌های شهر پاریس پایتخت فرانسه،‌ از دولت کنونی سوریه حمایت کرده و هرگونه مداخله خارجی در این کشور را محکوم کردند.

حاضران پرچم‌های سوریه و تصاویر بشار اسد را در دست داشته و در حمایت از اصلاحات داخلی در این کشور شعار دادند.

 رژیم آل خلیفه با وجود تلاش‌هایش برای مهار انقلاب بحرین همچنان از خاموش کردن آتش خشم مردم ناتوان بوده است.

 مردم بحرین همچنان با مبارزه خود علیه رژیم حاکم در این کشور ادامه می‌دهند و از هر فرصتی برای بیان اعتراض خود به رژیم بهره می‌گیرند. 

زنان و مردان بحرینی درهرجا عناصر رژیم را می‌بینند با شعارهای خود بر خواسته هایشان برای پایان حکومت آل خلیفه تاکید می‌کنند.

نیروهای امنیتی رژیم آل خلیفه به سرعت در برابر این شعارها واکنش نشان می‌دهند و با باتوم و گاز اشک آور مردم بی دفاع را هدف قرار می‌دهد.

در فیلم جدیدی که از بحرین در اینترنت منتشر شده تعدادی از زنان بحرینی سربازان آل خلیفه را از محله فقیرانه خود در منامه فراری می‌دهند و سربازان رژیم با بمب های صوتی سعی می‌کنند زنان را متفرق کنند با این وجود زنان بحرین همچنان به شعارهای خود ادامه می‌دهند.

 اوضاع یمن پس از تصویب قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل رو به وخامت رفته و در درگیری های امروز این کشور دست کم 10 نفر کشته شدند.

 به نقل از خبرگزاری رویترز، بر اساس اعلام شاهدان عینی در درگیری‌های امروز نیروهای دولتی یمن و مخالفان، دست کم 10 نفر کشته شدند.
 
پس از قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که خواستار کناره گیری علی عبدالله صالح از قدرت در مقابل مصونیت قضایی وی شد، دولت یمن اعلام کرد که آمادگی تعامل مثبت با این قطعنامه را دارد.
 
این قطعنامه همچنین سرکوبگری های دولت صالح علیه تظاهرات کنندگان را که خواستار پایان حکومت 33 ساله وی بودند را محکوم کرد.
 
بر اساس گزارش ها در درگیری های امروز دست کم 5 غیرنظامی و 5 نفر از افراد مسلح مخالف علی عبدالله صالح کشته شدند.
 
درگیری ها میان نیروهای وفادار به علی عبدالله صالح و "علی محسن الاحمر" فرمانده ارتش جدا شده از رژیم علی عبدالله صالح روی داد. همچنین افراد قبیله "صادق الاحمر" نیز در این درگیری ها مشارکت داشتند.

یکی از اندیشمندان تونسی که بعد از استاد تیجانی به مذهب اهل بیت (ع) گراییده است، مراحل شیعه شدنش و جایگاه شیعیان در تونس را تشریح کرد.

"صلاح الدین المقرانی" از اندیشمندان تونسی که از 20 سال پیش مستبصر شده و مذهب تشیع را برای خود برگزیده است  در تشریح نحوه شیعه شدنش گفت: در ابتدا به وسیله مطالعه کتاب " ثم أهتدیت" (به معنی آنگاه هدایت شدم)  نوشته استاد محمد التیجانی السماوی حفظه الله شیعه شدم . تیجانی سنی بود و مستبصر شد و به مذهب تشیع پیوست ، من نیز  مثل وی سنی بودم و شیعه شدم .

تحقیق شخصی درباره دین اسلام

وی افزود: بعد از مطالعه کتاب (آنگاه هدایت شدم)  به جستجوی شخصی پرداختم که بیشتر با این مذهب آشنا باشم و او را یافتم . وی "محمد الزین" رحمة الله علیه بود که به دست یک بانوی آلمانی به تشیع پیوسته بود . این بانوی آلمانی وی را در حالت فقر شدید و در زباله‌ها پیدا کرده بود ولی به وی کمک کرد تا قرآن را حفظ کند. بعد از هفت سال وی در حالیکه شیعه شده بود و  قرآن را از حفظ بود به تونس سفر کرد.  به محل کارش رفتم و او را پیش مادرم بردم . در منزل با مادرم نشستیم و محمد الزین شروع به تدریس کرد و سرانجام در سال 1990 تمامی خانواده ما  شیعه شدند.
 
اعلام علنی گرویدن به دین اسلام

المقرانی در پاسخ به سئوالی درباره چگونگی اعلام موضوع شیعه شدنش گفت: تشیع خود را آشکارا اعلام کردم. در خیابان‌ها می‌گشتم و آن را اعلام می کردم . آغاز اعلام تشیع من به این صورت بود و اتفاقاتی برایم پیش آمد از جمله اینکه توسط نیروهای امنیتی مورد ضرب  قرار گرفتم و چهار بار به بیمارستان منتقل شدم. ضربات وارده مرا تا حد مرگ رساند ولی من در راه عقیده‌ام اهمیتی به مرگ نمی‌دهم .

منزل شخصی‌ام به حسینیه و محل تجمع پیروان اهل بیت (ع) در آمد

وی با بیان اینکه پس از گرایش به مذهب اهل بیت (ع) خانه‌ام به مثابه حسینیه شیعیان در آمد گفت: هر کس که بخواهد به مذهب تشیع در آید به منزل من می‌آید .مردان و زنان زیادی را جهت استبصار و هدایت آنها به مذهب تشیع به منزل خود می آوردم و در سالن بزرگ منزلمان جمع می شدیم تعالیم مذهب شیعه را به آنها تعلیم می‌دهم و به یاری خداوند به موفقیت‌های خوبی در این راه دست یافتیم.

60هزار نفر در تونس پیرو مذهب اهل بیت هستند

المقرانی جمعیت شیعیان در تونس را 7 درصد کل جمعیت تونس دانست و افزود: تقریبا 60 هزار نفر پیرو مذهب اهل بیت (ع) در تونس داریم.  این تعداد نعمت بسیار بزرگی است . تعداد شیعیان در تونس قبل از استبصار استاد محمد التیجانی تقریبا صفر بود.

نقش شبکه‌های ماهواره‌ای ایرانی در گسترش تشیع 

وی تاکید کرد که تعداد شیعیان در تونس در حال افزایش است. این فضل و  نعمت ، به شبکه های ماهواره‌ای شیعی مانند شبکه ماهواره‌ای کوثر و شبکه المعارف و دیگر شبکه‌های ماهواره‌ای شیعی باز می‌گردد. شبکه‌های ماهواره‌ای در این موضوع نقش مهمی را ایفا می‌کنند و جمهوری اسلامی ایران بایستی  بر تعداد آنها بیفزاید.

جایگاه ویژه شیعیان در تونس

المقرانی به جایگاه ویژه شیعیان در تونس پرداخت و افزود: سازمان امنیت تونس به یک شیعه مذهب احترام می‌گذارد و از زمان زین العابدین بن علی نیز بین شیعه و سنی تفاوت قائل بود. نسبت به شیعه مذهب ، احترام بیشتری می‌گذاشت. به خاطر اینکه ما شیعیان انسانهای پاکدستی هستیم و به واسطه تعلیمات امام خمینی (ره)  تمامی مسلمانان را دوست داریم . تربیت ما بر گرفته از امام خمینی ( قدس سره ) است .

انقلاب تونس نشأت گرفته از انقلاب اسلامی ایران

وی تاکید کرد که انقلاب تونس نشات گرفته از انقلاب امام خمینی  (ره) است. .. دعای امام خمینی دعائی ساده‌ای نیست . زمانی که امام خمینی دستانش را برای دعا به آسمان بالا می برد ، تمامی طغیانگران، کرنش می‌کردند ...همان طوری که الان این دسته گل را در مقابل خویش می‌بینم یقین دارم آنچه که امام خمینی وعده داده بود، بدون شک انشاءلله محقق خواهد شد و تمامی طغیانگران دنیا ساقط خواهند شد.

با نزدیک شدن به انتخابات مجلس موسسان در تونس شناخت احزاب و گروه‌های سیاسی رقابت کننده در این انتخابات از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
انتخابات پارلمانی تونس روز یکشنبه بعد از دهه‌های متمادی دیکتاتوری در این کشور برگزار می‌شود، هفت میلیون نفر از مردم لیبی در داخل این کشور و یک میلیون نفر دیگر در کشورهای خارجی در حالی به پای صندوق‌های رأی می‌روند که برای اولین بار در طول سالیان گذشته آزادانه به نماینده مورد نظر خود رأی می‌دهند، آنها قرار است در این انتخابات 217 نماینده پارلمان را انتخاب کنند.

انتخاب این دوره از نمایندگان تونس برای این از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که پارلمان قرار است برای دومین بار در تاریخ تونس از زمان استقلال این کشور در سال 1956 قانون اساسی را تدوین و تصویب کند، آنها همچنین می‌خواهند قوه مجریه را نیز تشکیل داده و در دوره انتقالی اداره امور کشور را نیز در دست داشته باشند. 11 گروه سیاسی تونس در سپتامبر گذشته سندی را به امضا رساندند که در آن تاکید شده بود مدت مأموریت مجلس موسسان در بیشترین ارزیابی‌ها نباید از یک سال بیشتر باشد.
 
وظایف مجلس موسسان

بر اساس قانون اساسی مجلس موسسان بالاترین مقام قضایی در کشور در دوره انتقالی است که هیچ محدودیت قانونی ندارد، در دوره اول قانونگذاری در این کشور که بعد از استقلال آن در سال 56 انجام شد، مجلس موسسان سه سال زمان برای تدوین قانون اساسی صرف کرد. البته در طول همین مدت و یک سال بعد از تاسیس مجلس موسسان، نظام جمهوری در کشور اعلام شد و الحبیب بورقیبه به عنوان اولین رئیس‌جمهور تونس انتخاب شد.

مجلس موسسان علاوه بر تدوین قانون اساسی و تعیین نظام حاکمیتی کشور، اداره امور قانونگذاری و مشخص کردن اختیارات دستگاه‌های اجرایی جدید را نیز در اختیار دارد. فواد المبزغ رئیس شورای انتقالی تونس هفته گذشته اعلام کرد که ریاست این شورا را به رئیس منتخبی خواهد داد که از سوی این مجلس انتخاب شود.
مجلس موسسان می‌تواند رئیس دوره انتقالی را از میان اعضای خود یا خارج از خود انتخاب کند، رئیس انتخابی مسئولیت تشکیل دولت انتقالی را بر عهده خواهد داشت.

احزاب و تشکل‌های حاضر در انتخابات مجلس موسسان

بیش از 1500 فهرست حزبی و مستقل متشکل از 11 هزار نفر برای رسیدن به تعداد 217 کرسی این مجلس با هم به رقابت می‌پردازند. در تونس در حال حاضر بیش از 100 حزب سیاسی قانونی وجود دارد، این در حالی است که پیش از انقلاب مردمی در این کشور تنها 9 حزب اجازه فعالیت رسمی در تونس را داشتند. البته نیمی از این 10 حزب یا غیر فعال هستند یا اینکه در بدو شکل‌گیری هستند، احزاب و گروه‌های سیاسی مطرح در مصر که در عرصه رقابت‌های انتخاباتی وارد شده‌‌اند، به شرح زیر است:

- حزب اسلامی النهضه: این حزب اسلامگرا بزرگترین حزب تونس است و با شرکت در رقابت بیشتر کرسی‌های پارلمان می‌خواهد بهترین نتیجه را برای خود به دست آورد. راشد الغنوشی در سال 1981 این حزب را تاسیس کرد و هم اکنون نیز رهبر این حزب به شمار می‌رود، این گروه شاخه‌ای از جماعت اخوان‌المسلمون است که در زمان حاکمیت بورقیبه قلع و قمع شدند، زین العابدین بن علی البته به آنها ابتدا اجازه تحرک داد، اما در اوایل دهه 90 قرن گذشته وی نیز آنها را به شدت سرکوب و الغنوشی را تبعید کرد. این حزب از بیشترین شانس برای پیروزی در انتخابات برخوردار است.

-  حزب تجمع برای کار و آزادی: این حزب در سال 2002 به رسمیت شناخته شد و به عنوان حزبی از نخبه‌های چپ‌گرا و عضوی از احزاب لیبرال جهان بود، ریاست این حزب را مصطفی بن جعفر که یکی از پزشکان مخالف بن علی بود، بر عهده دارد، او خواستار قطع ارتباط واقعی و کامل با رژیم سابق است.

- حزب ترقی خواه دموکراتیک: این حزب در سال 1983 تاسیس شد، بنیانگذار آن وکیلی به نام احمد نجیب الشابی بود که گرایش‌های اقتصادی لیبرال داشت، این حزب در زمان بن علی موفق به دریافت مجوز شد و همچنان به عنوان یکی از احزاب مخالف دولت باقی ماند. این تنها حزبی است که ریاست آن را یک زن بر عهده دارد، نام این زن "میة الجریبی" است و به عنوان سر لیست نمایندگان این حزب در پایتخت تونس خود را مطرح کرده است.

- حزب کنگره برای جمهوری: المنصف المرزوقی ریاست این حزب را بر عهده دارد، این حزب در سال 2001 تاسیس شده، اما بلافاصله بعد از تاسیس ممنوع شد و رهبران آن در تبعید زندگی کردند تا اینکه رژیم بن علی در سال 2011 از هم پاشید. مرزوقی یک پزشک چپ‌گرا است که به مبارزات حقوقی خود و دفاع از هویت عربی و اسلامی تونس مشهور است، ناظران سیاسی معتقدند که وی به حزب نهضت اسلامی نزدیک است.

- حزب التجدید (لیبرال سابق): ریاست این حزب بر عهده احمد ابراهیم قرار دارد و از سال 1983 تاکنون رویکردهای خود را در زمینه اشتراک دموکراتیک و تلاش جدی برای تشکیل قطب دموکراسی جدید قرار داده است، نام جدید این حزب نیز با ائتلاف 5 حزب کوچک دیگر و برخی افراد مستقل تشکیل شده است تا بتواند در مقابل نفوذ رو به رشد نهضت اسلامی بایستد.

- حزب کارگران لیبرال تونس: رهبر این حزب حمة الهمامی سالیان طولانی به صورت مخفی زندگی کرده و از محبوبیت خوبی در تونس برخوردار است. این حزب شعارهای نظام پارلمانی و آزادی بیان را در دستور کار خود قرار داده است.

- برخی گروه‌ها و تشکل‌های دیگر که از دل حزب حاکم گذشته این کشور بیرون آمده است. در این میان بیش از 40 حزب برای رسیدن به کرسی‌های حزب منحله تجمع قانون اساسی رقابت می‌کنند، مشهورترین این احزاب حزب الوطن به ریاست محمد جغام و حزب ابتکار به ریاست کمال مرجان آخرین وزیر خارجه دوران بن علی است.

- احزاب دیگری نیز وجود دارند که آنها را احزاب پیمانکاری نام گذاشته‌اند، حزب آفاق تونس به رهبری یاسین ابراهیم که وزیر سابق دولت موقت بود‌، از این گروه است.

 مردم لیبی که در زمان حکومت قذافی تصاویر رسمی وی را در حالت‌های مختلف بر دیوارهای شهر و ادارات و ... می‌دیدند، این روزها در نبود این دیکتاتور، تصاویر جالبی از قدرت پوشالی‌اش نقاشی می‌کنند.

 مردم شهرهای لیبی که در زمان حکومت معمر قذافی تصاویر رسمی او را در حالت‌ها و ابعاد مختلف بر همه‌ دیوارهای شهر و ادارات و نقاط مختلف می‌دیدند، این روزها در نبود این دیکتاتور ، تصاویر جالبی از قدرت پوشالی وی نقاشی می‌کنند.
 
بر اساس گزارش های دریافتی ، مردم طرابلس هم اکنون از دیوار شهر  برای نشان دادن تنفر خود از سرهنگ قذافی استفاده‌ می کنند؛ به‌ طوری که‌ جای جای این شهر از کاریکاتور دیکتاتور سابق لیبی پوشانده‌ شده‌ است.

مردم که‌ روزهای نه‌ چندان دور مجبور بودند عکس های قذافی و خاندان وی را هر روز تماشا کنند ، هم اکنون با خیال راحت و تصورات خود از این دیکتاتور را بر روی دیوارهای شهر نقاشی میکنند.

 روزنامه صهیونیستی معاریو در واکنش به مرگ قذافی نوشت که "قذافی مثل پادشاهان زندگی کرد، اما مانند سگ مرد".

پادشاهان زندگی می‌کرد و با رهبران بزرگ جهان نشست و برخاست و ثروت هنگفتی در اختیار داشت صحنه‌ای هولناک و شرم‌آور خواند.

این روزنامه در ادامه نوشت که قذافی چون پادشاهان زندگی کرد، اما مثل یک سگ ولگرد مرد.

معاریو با اشاره به این‌که انقلابیون لیبی تصمیم گرفتند، به جای در انتظار محاکمه بودن قذافی خود حکم اعدام وی را به اجرا بگذارند، افزود: قذافی در شهر سرت، در همان جایی مجازات شد که 69 سال پیش در آن زاده شد.

 بر اساس این گزارش، انقلابیون لیبی روز پنجشنبه موفق شدند، قذافی را در یکی از کانال‌های فاضلاب شهر سرت، در جنوب لیبی دستگیر کنند و با شلیک گلوله‌ای به سر از پای در آورند.

رهبران رژیم صهیونیستی از مرگ قذافی استقبال کردند، چون وی را از جمله رهبران مدافع تروریسم در جهان تلقی می‌کردند.

پزشکی قانونی شهر مصراته‌ ، صبح امروز گواهی فوت "معمر قذافی" دیکتاتور سابق لیبی را منتشر کرد.

این گواهی فوت نشان می دهد اسم کامل قذافی "معمر محمد ابوشیار" است؛ پزشکی قانونی شهر مصراته‌ همچنین دلیل فوت این دیکتاتور را "اصابت گلوله‌" عنوان کرده‌ است.

"معمر قذافی" دیکتاتور سابق لیبی در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ و پس از ماه‌ها درگیری و فرار از دست انقلابیون لیبی در شهر محل زادگاه خود سرت دستگیر شد و اندکی بعد کشته‌ شد.

از نکات جالب و شگفت انگیز زندگی معمر قذافی اینکه وی در سال ۱۹۴۲ متولد شد و ۴۲ سال بر لیبی حکومت کرد ، در سال ۱۹۶۹ کودتا کرد و در حالی که ۶۹ سال داشت در شهر محل تولد خود یعنی سرت کشته شد.

یحیی عیاش در تدارک عملیاتی در شاهرگ حیاتی تل‌آویو بود که در نوع خود بسیار بزرگ‌تر از عملیات هادرا و کاملا حماسی باشد.

 اخیرا انتشارات «لیونز» (Lyons) کتابی را با نام «شکار مهندس» منتشر کرده است که به بررسی چگونگی ردیابی و شهادت «مهندس یحیی عیاش»، از مبارزان فلسطینی، اختصاص دارد. آنچه در این سلسله گزارش‌ها ملاحظه می‌فرمایید، ترجمه این کتاب با ویرایش خبری است که خبرگزاری فارس برای مخاطبان خود فراهم آورده است. این کتاب توسط «ساموئل ام. کاتز» (Samuel M. Katz) و با دیدگاه آمریکایی – صهیونیستی به نگارش درآمده است.
 
* یحیی عیاش شاهرگ تل‌آویو را هدف می‌گیرد

خیابان «دیزنگوف» در تل‌آویو تحت عنوان خیابان پنجم شناخته می‌شود و دانشگاه آکسفورد و تمامی مغازه‌های لوکس در این خیابان جمع شده‌اند. این خیابان به واقع نشانی از بزرگ‌ترین شهر اسرائیل است. این خیابان همان جایی است که سال‌ها قبل هنرمندان و دلالان قدرت در کافه‌های آن جمع می‌شدند تا در خصوص مسائل روز به بحث بنشینند یا از دیوانگی‌های همیشگی زندگی در خاورمیانه به آن پناه می‌بردند؛ همچنین این خیابان مرکز خریدی بود که جوانان و زیبارویان برای خرید و دیده شدن به آن مراجعه می‌کردند. مردم با این خیابان آشنایی داشته و از راه رفتن در این خیابان سه لاینه در حالی که دست معشوق خویش را در دست داشتند و یا کالسکه کودکشان را حرکت می‌دادند، احساس امنیت می‌کردند. این خیابان به منزله شاهرگی است که حیات شهر در آن جریان دارد.
وسیله رفت و آمد به این شاهرگ حیاتی، خط شماره 5 اتوبوسرانی است که توسط شرکت ترابری «دن» اداره می‌شود. مسیر خط 5 اتوبوسرانی به این شکل است که از ایستگاه شلوغ مرکزی اتوبوس آغاز شده، خیابان «آلن‌بای» و سپس بلوار «روتسشیلد» را پشت سر گذاشته، از کنار تئاتر ملی عبور کرده و سرانجام به خیابان دیزنگوف می‌رسد. مسافران این مسیر را دانشجویان، سربازان، مغازه‌داران، زنان خانه‌دار و شخصیت‌های مهم تشکیل می‌دهند. این مسیر سرانجام در خیابان «پینکاس» به پایان می‌رسد که ساکنان آن دارای تفکر سیاسی لیبرال، استانداردهای زندگی مرفه و عموما مغرور و پرافاده هستند. این افراد که ساکنان شمال تل‌آویو هستند به «تزفونیم» شهره‌اند و امکانات سطح بالا و همچنین خط شماره 5 اتوبوسرانی شرکت دن متعلق به آن‌هاست.
اتوبوس‌های این مسیر مدام در حال رفت و برگشت هستند. این اتوبوس‌ها عموما پر از آدم‌هایی است که بسیار سرشان شلوغ است و عجله دارند که از نقطه الف به نقطه ب برسند. این هدف، از آن هدف‌های ایدئال برای یحیی عیاش به حساب می‌آمد!
 
* عیاش چشم به هدف‌های بزرگ دوخته بود

آخرین بمب‌گذاری عیاش در اتوبوس تقریبا ناامیدکننده بود. در ذهن تروریستی که دوران عملیات وی بسیار کوتاه بود، تعداد اجساد به جا مانده در عملیات هادرا هر چند قابل ستایش بود اما کافی هم نبود. این بمب‌گذاری توجه مقامات شین‌بت را به خود جلب کرده بود اما اینکه اسکلت سوخته یک اتوبوس تنها به قربانگاه شش نفر بدل شود، نمی‌توانست به اندازه کافی بدنامی به بار آورد. وسیله انفجاری به کار رفته در این عملیات نیز به هر حال کوچک بود. هرچند که این وسیله به شکلی مرگ‌بار و فشرده طراحی شده بود اما برد و قدرت تخریبی محدودی داشت. عیاش تمایل داشت که یک اتوبوس را با همه مسافرانش نابود کند. برای رسیدن به چنین هدفی وی مجبور بود از استون به عنوان ماده منفجره مورد اعتماد خویش دست کشیده و ماده‌ای قدرتمندتر را جایگزین آن کند. جنگجویان تحت امر عیاش در سامریه توانسته بودند از طریق برخی خلاف‌کاران اسرائیلی به مواد منفجره مرگبارتری دست یابند، همچنین مواد اولیه لازم از مرزهای پر خلل و فرج غزه نیز برای آنها قاچاق می‌شد. عیاش با حدود 10 کیلوگرم تی‌ان‌تی صنعتی، آنچه را که برای تخریب کامل اتوبوس نیاز داشت به دست می‌آورد. «صالح عبدالرحیم السووی»، زمانی مسوولیت تامین و تدارکات را در حماس عهده‌دار بود.
 
* صالح عبدالرحیم السووی، مردی که اسرائیل از او غافل بود

در میان شهدای حماس، صالح عبدالرحیم السووی یکی از آن افراد مرکزی و مهم به شمار می‌آید. وی پوستی روشن داشت، بسیار باهوش بود و خونسرد و اصالتا اهل «قلقیلیا» بود که شهرکی در جنوب غربی کرانه باختری است که هم‌مرز با حومه اسرائیلی مرفه‌نشین «کفر صبا» است. وی با اندام لاغر و چهره دل‌نشینش به نظر بی‌آزار می‌رسید اما پشت این چهره، موجی از خشم و میل به انتقام خفته بود که در ابتدا حتی استعدادیابان گردان‌های عزالدین قسام نیز متوجه آن نشده بودند. برادر صالح، با نام «حصین»، در سال 1989 با گلوله نیروهای اسرائیلی از پای درآمده بود و صالح که بزرگ‌تر از او بود، فکر انتقام در سر می‌پروراند. در واقع بنابر گزارش‌هایی که در دست است، السووی با هدف گرفتن انتقام خون برادرش به حماس پیوسته بود.
شین‌بت همه چیز را در خصوص صالح عبدالرحیم السووی می‌دانست. یکی از نیروهای شین‌بت تمایل داشت از وی بازپرسی به عمل آورد اما وی هیچ‌گاه در ستاد مرکزی نیروهای ارتش اسرائیل در قلقیلیا دیده نشد. هر چند که السووی تحت پیگرد بود اما دستگیری وی از نظر اسرائیلی‌ها چندان هم ضروری به نظر نمی‌رسید. از سوی ارتش اسرائیل هیچ دامی برای دستگیری وی گسترده نشده بود و یعمام نیز هرگز ماموریتی مبنی بر یافتن و محاصره مخفیگاه او دریافت نکرده بود.
 
* السووی دوست نزدیک یحیی عیاش بود

السووی در حالی که از دست اسرائیلی‌ها در حال فرار بود وارد دنیای فعالان جنبش حماس شد و پس از آن از مسجدی به مسجد دیگر عزیمت می‌کرد و با مطالعه و یادگیری، خود را آماده می‌ساخت. به شهادت آن دسته از بازپرسان شین‌بت که بر روی موضوع ارتباط فرماندهان حماس در ایالات متحده و حلقه‌های عملیاتی این جنبش در کرانه باختری مطالعه می‌کردند، السووی از دوستان نزدیک یحیی عیاش بود. این دو بارها با یکدیگر دیده شده بودند و السووی در حلقه عملیاتی عیاش از نیروهای قابل اعتماد و زبده به حساب می‌آمد. عیاش می‌دانست که عملیات تل‌آویو، عملیاتی حماسی خواهد بود و آن‌گاه که فرمان اجرای عملیاتی بی‌همتا در دل دشمن از دمشق و به صورت رمز برسد، او به یک پیام‌رسان قابل اعتماد نیاز خواهد داشت.

 نخست‌وزیر لبنان با تحریک غرب اصرار داشت که مقاومت در جنوب لبنان خلع سلاح شده و نظامیان خارجی با وظایف نامحدود در جنوب مستقر شوند.

 به نقل از روزنامه السفیر لبنان، "علی حسن الخلیل" معاون سیاسی نبیه بری رئیس پارلمان لبنان در ادامه خاطره نگاری خود از ابعاد پنهان جنگ 33 روزه گفت که ما با این اوصاف قطعنامه شورای امنیت را رد می‌کردیم، چرا که رد کردن قطعنامه‌ای که اصلا به نفع ما نیست، سخت‌تر از آن نیست که ما شکست خود را اعلام کرده و دیکته‌های دیگران را قبول کنیم.

* عین التینه در تقابل دیپلماتیک با دو جبهه داخلی و خارجی

دیوید ولش فرستاده آمریکا نیز سعی می‌کرد که در این عرصه بازی سیاسی خود را روی صحنه‌ای چوبین که در حال ریزش بود، ادامه دهد. او می‌خواست روح زندگی را به تن مرده‌ای بدمد که هیچ فایده‌ای نداشت، به قول نبیه بری او مانند یک آرایشگر ماهر می‌خواست یک پیرزن زشت را زیبا جلوه دهد.
به این ترتیب دیپلماسی عین‌التینه در آن زمان در دو جبهه وارد جنگ شده بود که جبهه داخلی خطرناک‌تر از جبهه خارجی بود، ‌چرا که وارد درگیری شدن با گروه‌های داخلی خطرناک‌تر و  پیامدهای بیشتر و عمیقتر از جبهه دیگر داشت. 
نخست‌وزیر در روزهای جنگ تنها به این فکر می‌کرد که به سوالات آمریکاییها چگونه پاسخ دهد: اگر آنها از من بپرسند که اختیارات ارتش چیست، چه پاسخ خواهم داد؟ اگر در مورد سلاح‌های ظاهری و سلاح‌های مخفی بپرسند چه بگویم؟ اگر اخباری از وجود برخی سلاح‌ها در نقطه‌ای مشخص به ما برسد، در جواب آمریکاییها چه کار کنم؟ او هرگز سوالی در مورد کشور مجروحش که راههای ارتباطی خود را قطع شده می‌دید، مطرح نمی‌کرد، کشوری که کودکانش در آوارگی به تحصیلات خود ادامه می‌دادند و منتظر آینده بودند، آنها در یک ماه خیلی بزرگتر از قبل شده بودند‌ و در این راستا از ما خواسته می‌شد که قبل از اینکه به جواب‌های خارجی‌ها گوش بدهند، جواب آنها را بدهیم. شکست نظامی اسرائیل و تلاش برای جبران سیاسی خسارت‌ها با گذشت یک ماه از جنگ فرماندهان دشمن به این نتیجه رسیدند که اسلوب آنها در اداره میدان جنگ جز شکست‌های میدانی برای آنها به بار نخواهد آورد، آنها می‌دیدند که شرایط حمایت سیاسی از عملیات تخریب لبنان نیز تغییر کرده و زمان آن به سر آمده است، اما حساب کردن بر روی بهره‌برداری‌های سیاسی بر اساس مصوبات بین‌المللی می‌تواند برخی خسارت‌های آنها را جبران کند و تغییراتی در واقعیت‌های میدانی به وجود آورد، به همین علت کابینه امنیتی اسرائیل تصمیم گرفت که به ارتش دستور دهد تا عملیات زمینی خود را گسترش دهد، این در شرایطی بود که ارتش اسرائیل دیگر نمی‌توانست تعداد کشته‌‌ها و زخمیهای خود را پنهان کند، تنها در بخش مرکزی لبنان بیش از 60 نظامی اسرائیلی کشته و زخمی شده‌ بودند.

* بری افزایش تدابیر امنیتی شخصی را رد کرد

صبح روز چهارشنبه 9 آگوست سال 2006 نبیه بری روز خود را با صحبت با ما در مورد بازگشت به موضوعات بحث با سنیوره که دیروز مطرح شده بود، آغاز کرد. او همچنان نگران این بود که در مواضع گروه‌های داخلی بعد از نشستهای اخیر سنیوره اختلاف ایجاد شود، من به همراه احمد بعلبکی و حاج عبدالله فرزند بری موضوع حفاظت از شخص وی را مطرح کردیم و تهدیداتی که علیه او وجود داشت را مورد توجه قرار دادیم، اما او گفت که من یک بار بیشتر زدگی نمی‌کنم، تلاش‌هایی صورت می‌گیرد که من فعالیت‌های سیاسی را کنار بگذارم، اطلاعات موجود نشان می‌دهد که کاندولیزا رایس نصحیت کرده که کسی با من دیدار نکند، آنها از این می‌ترسند که من به صورت علنی کار می‌کنم و موارد احتیاطی را در نظر نمی‌گیرم، من به خودم و ملت خود خیانت نمی کنم، دیروز شاهد تشییع پیکر چهار نفر از شهدای جنبش و دفاع شهری بودیم، من چه از آنها بیشتر دارم، امام غزالی می‌گوید که ایمان تنها در پناه عقل می‌آید و نوری است که خداوند در دل مومنان قرار می‌دهد، من در این زمینه اطمینان دارم. علی حسن خلیل می‌گوید: ما دیگر چیزی در این زمینه مطرح نکردیم.

* افزایش فشارهای آمریکا به بری

در ساعت یک و بعد از دیدارهای عادی نبیه بری، وی با دیوید ولش مشاور وزیر خارجه آمریکا دیدار کرد، جفری فلتمن سفیر آمریکا و تعداد دیگری از مشاوران نیز در این دیدار حضور داشتند، ولش سخنان خود را با تاکید بر این نکته آغاز کرد که طرح آمریکا و فرانسه اهمیت زیادی دارد و این یک فرصت برای حل موضوع است، وی از عدم استقبال لبنان از این طرح تعجب خود را ابراز داشت و گفت که ارائه ملاحظات لبنانیها باعث پیچیده‌تر شدن این طرح شده و راهکارهای اجرایی آن را مطرح نکرده است، او همچنین سعی کرد در خلال سخنان خود اینگونه وانمود کند که در نشست قبلی این اصلاحات را بررسی کرده، اما با آن موافقت نکرده است.
ولش در پایان سخنان خود بر این نکته‌ها تاکید کرد:
- توقف اقدامات نظامی و آتش‌بس نهایی
- لبنان نباید از عقب‌نشینی اسرائیل به بعد از خطوط آبی رنگ سخنی به میان آورد.
- قرار گرفتن لبنان تحت بند هفتم منشور سازمان ملل و افزایش نیروهای یونیفل در این کشور، اما مفاد بند ششم در مورد لبنان اجرا می‌شود و آمریکا ضامن اجرایی شدن این طرح خواهد بود.
- در مورد ورود ارتش لبنان که ولش از تعداد و گردان‌ها و سلاح‌های آنها زیاد سوال پرسید، به همراه نیروهای یونیفل به منطقه، ارتش اسرائیل عقب‌نشینی را آغاز خواهد کرد ( این در حالی است که این موضوع با توجه به تشکیل نیروهای یونیفل در صورت تصویب شدن آن زمان زیادی خواهد برد و آمریکا می‌خواهد به این صورت اسرائیل حضور خود را در لبنان تقویت کند.)
- عقب کشیدن سلاح و افراد مسلح از منطقه جنوب لیتانی
- او به این نکته نیز اشاره کرد که مزارع شبعا همانگونه که در طرح آمریکا و فرانسه اشاره شده، به صورت قبلی باقی خواهد ماند.

* آمریکا به دنبال آرایش پیرزن طرح مشترک خود با فرانسه

ولش سخنان خود را به این صورت پایان داد که ما اگر هم نشست شورای امنیت را به تاخیر بیندازیم، باز هم دنیا با ما در این رویکرد متفق القول است، تاخیر نشست شورای امنیت نیز بسیار مشکل است و شما باید این قطعنامه را بپذیرید.
بری: تو هیچ چیز جدید نیاورده‌ای، تو مانند یک آرایشگر ماهری هستی که می‌دانی چگونه از آرایش استفاده کنی، اما برای پیرزنی بسیار زشت. تمام آن چیزهایی که گفتی هیچ چیز را از این طرح جز در راستای منافع اسرائیل تغییر نمی‌دهد و آن به جای عرصه نظامی در عرصه سیاسی برنده قرار می‌دهد. این معادله درستی نیست، ما هر قدر می‌توانستیم، عقب رفته‌ایم، دیگر چیزی برای باخت نداریم، دیگر حالتی سخت‌تر از این برای ما وجود ندارد. این نشست بدون هیچ توافقی به پایان رسید.

* تماس بری با سنیوره و حریری

بعد از این نشست من با حاج حسین خلیل در دفتر بری دیدار کردم، بری با سنیوره تماسی تلفنی برقرار کرده و او را در جریان اتفاقات نشست با ولش قرار داد. بری به سنیوره گفت: ولش به من به صورت تلویحی گفت که تو با برخی ایده‌‌های وی موافقت کرده‌ای و طرح ارائه شده از سوی آنان را پذیرفته‌ای. هنگامی که ما در مورد ورود ارتش لبنان با بیشترین تعداد ممکن صحبت کردیم تو ما و حزب الله را تشویق کردی، ما الان وارد مرحله‌ای شده‌ایم که جریان‌های خارجی به دنبال باج خواهی و تحمیل شرایطی و مطالبات خود بر ما هستند.
سنیوره گفت: من سعی می‌کنم که برگه جدید اصلاح شده‌ای از طرح دو کشور را ارائه کنم که تغییرات آن در بند متعلق به یونیفل که یکی از بندهای هفت گانه است، مطرح شده است.
بری: اما ولش گفت که اگر این موضوع اتفاق بیفتد هم لبنان زیر بند هفتم منشور سازمان ملل قرار خواهد داشت و این موضوعی خطرناک است؛ در هر حال ما باید مسایل را به آرامی بررسی کنیم و در این باره با یکدیگر مشاوره کنیم، این اصلاحات کافی نیست، چرا که کفایت کردن به این حد بدان معنی است که ما بقیه بندها را قبول داریم.
سنیوره:اوضاع سختی است و ما باید با واقع گرایی با این اوضاع تعامل کنیم، من احساس می‌کنم که تحول مثبتی در طرح صورت گرفته است.
بری همچنین با سعد حریری نیز صحبت کرد و گفت که نقشه بزرگی در دست اجراست و نباید اوضاع به همین منوال پیش برود، اگر اوضاع همین طور باشد، ما در مصیبت مناسبات داخلی قرار خواهیم گرفت، چرا که خلأهای زیادی در این طرح وجود دارد و این طرح به نفع اسرائیل است، بویژه در مورد عدم عقب نشینی فوری از اراضی اشغالی در زمانی که ممکن است تشکیل نیروهای بین‌المللی طول بکشد.  در سایر بندها نیز این جانبداری دیده می‌شود، من امیدوارم که تو امور را در آرامش بررسی کنی و موضوع را به من اطلاع دهی، من بعدا با سنیوره دیدار خواهم کرد.

* بری هر طرح جانبدارانه شورای امنیت را رد می‌کنیم

علی حسن خلیل می‌افزاید: بعد از آن ما با حاج حسین ضرورت سخنرانی جدی سید حسن نصرالله و ارائه جزئیات مسایل عدم پذیرش طرح از سوی خود را بررسی کردیم.
حسین خلیل گفت: آیا ممکن است بار دیگر طرحی در مورد توقف موشک‌باران از سوی دو طرف را مطرح کرد تا درگیری‌های زمینی همچنان ادامه داشته باشد؟
بری: من احساس می‌کنم که مسایل در سوی دیگری قرار دارد.
حاج حسین گفت: من امروز با وسام الحسن صحبت کردم، او به نقل از وزیر دفاع گفت که ارتش با وجود سلاح حزب‌الله در منطقه جنوب وارد نخواهد شد.
بری: مهم مصوبه است، بعد از آن ارتش داخل می‌شود و مشکلی در این زمینه وجود ندارد، در هر حال اگر موضع کاملی وجود نداشته باشد، اوضاع مشکل خواهد شد.
حاج حسین: اگر مصوبه به صورتی که آنها طرح می‌کنند به تصویب برسد، ما باید چکار کنیم؟
بری: ما آن را رد می‌کنیم و به اجرا نمی‌گذاریم، این تصمیم سختی است، اما سخت‌تر از آن نیست که ما شکست خود را اعلام کنیم، ما دیکته‌های خارجی را قبول نمی‌کنیم، من پیشنهاد می‌کنم که نشست مفصلی با فواد سنیوره داشته باشیم، تو برو و سید حسن نصرالله را در جریان اوضاع قرار بده.

* ملاحظات نصرالله به نبیه بری

حاج حسین در ساعت 6 بعد از ظهر به عین التینه بازگشت، او پیامی از سوی نصرالله آورده بود، در این پیام بر نکات زیر تاکید شده بود: - ما تنها بر روش آتش‌بس همزمان با عقب‌نشینی فوری اشغالگران موافقت می‌کنی.
- ما بر استقرار ارتش لبنان و تقویت نیروهای یونیفل در منطقه بر اساس روش کنونی آن موافقیم.
- ما هر قدرت خارجی بر اساس بند هفتم منشور سازمان ملل را رد می‌کنیم.
- ما منطقه بدون سلاح را نمی‌پذیریم، بلکه عدم وجود سلاح ظاهری مانند شمال رود لیتانی را قبول می‌کنیم.
نصر‌الله در پیام خود ادامه داده بود: من احساس می‌کنم که توطئه‌ای علیه ما در جریان است، ما البته بدون توجه به هر مصوبه‌ای در صورت توقف حملات موشکی به شهروندان خود حملات موشکی خود را متوقف خواهیم کرد، حتی اگر عملیات زمینی ادامه داشته باشد.
بری همچنین گفت که حریری با وی تماس گرفته و گفته که با سنیوره صحبت کرده و توافق کرده‌اند که هیچ نامه‌ای را به شورای امنیت ارسال نکند.

* نشست محرمانه و جنجالی با سنیوره

بعد از آن نبیه بری با سنیوره تماس گرفته و در مورد برگزاری دیداری مستقیم توافق کردند، کمی بعد سنیوره به همراه محمد شطح مشاور وی به عین‌التینه وارد شدند. بری: من نامه‌ای به سید حسن نصرالله فرستادم و از وی خواستم تا حاج حسین خلیل نیز در این نشست حاضر شود و این نشست محرمانه باقی بماند، ما در نقطه عطف مهمی قرار گرفته‌ایم و به همین علت باید با صراحت و مسئولیت‌پذیری صحبت کنیم.

* سنیوره: طرح فرانسه و آمریکا متفاوت است

سنیوره: بیایید از اتفاقاتی که در نشست با ولش روی داده، آغاز کنیم؛ او می‌گوید که آنها فکر می‌کنند یک تصمیم گرفته‌اند، اما الان دو تصمیم وجود دارد. نشست امروز حول چند محور بود.
1- تصمیم به توقف اقدامات خصمانه گرفته شود.
- بخش دیگری از همزمانی عده‌ای از مسایل با یکدیگر حکایت دارد.
- گروه‌های اولیه نیروهای یونیفل به سوی جنوب لبنان رهسپار می‌شوند،( به زمان انتشار و نقش آن اشاره‌ای نشده است) در این زمان اسرائیل به خط آبی عقب‌نشینی می‌کند و در این منطقه جنوبی هیچ سلاحی غیر از سلاح دولت و نیروهای بین‌المللی باقی نمی‌ماند، ‌هر سلاح دیگری نیز از بین خواهد رفت، با اتمام این عملیات آتش‌بس اعلام خواهد شد.
2- در این مرحله از عدم ورود سلاح به لبنان اطمینان حاصل خواهد شد، برای این بخش آمریکا پیشنهاد داده که شکستن محاصره تنها برای امور شهری امکان‌پذیر باشد، تحقق این هدف نیز بر اساس این طرح در اختیار نیروهای بین‌المللی خواهد بود.
3- نیروهای یونیفل وابسته به سازمان ملل و بند هفتم منشور آن باشند، اما من به آنها گفتم که ما از بند ششم صحبت می‌کنیم، ولش گفت که ما آن را بر اساس بند هفتم می‌گیریم، اما اجرایی نمی‌کنیم، اما من اعتقاد دارم که حتی در صورت رد شدن این موضوع از سوی ما نیز آنها می‌توانند آن را اعمال کنند. در هر حال در راستای تعداد نیروهای یونیفل و زمینه کاری آنها و مأموریت‌ها و چارچوب جغرافیایی فعالیت انها بررسی خواهد شد.
4-  در مورد مزارع شبعا نیز این طرح تاکید می‌کند که شرایط بر اساس تعیین مرزها باشد، اما من هنوز به این موضوع قانع نشده‌ام. سنیوره ادامه داد: این تمام مسایلی بود که در دیدار با طرف آمریکایی داشته‌ام، اما فرانسوی‌ها اطلاعی از مواضع آمریکا نداشتند، آنها با من  و الیاس المر وزیر دفاع لبنان و اسرائیلی‌ها نیز مذاکراتی داشتند، آنها روی آمادگی ارتش تمرکز کرده‌اند، آنها دو بار با من دیدار کرده‌اند که یکی از آنها شب دوشنبه  پیش از برگزاری نشست شورای وزیران بود و نشست دوم نیز امروز برگزار شد. امروز همراه با سفیر انگلیس در لبنان یک افسر بلند پایه فرانسوی نیز آمد و از اینکه آمادگی‌های خوبی در این زمینه ایجاد شده، ابراز خرسندی کرد، آنها وعده دادند که مسایل را پیگیری خواهند کرد. بری گفت: آنها در این نشست‌ها در نهایت روی چه چیزی توافق کردند؟ سنیوره: من به آنها گفتم که با تو دیدار خواهم کرد و بعد از آن با آنها صحبت خواهم کرد، آنها بر اساس موضوع مزارع شبعا و جزئیات فعالیت یونیفل در لبنان وارد عمل خواهند شد، اما در مورد موضوع عقب‌نشینی گفته‌اند که باید با انتشار ارتش لبنان و تخلیه افراد مسلح و خارج کردن سلاح‌ها از منطقه جنوب همزمان باشد. خلاصه این طرح نیز این است که توقف اقدامات خصمانه صورت گیرد و بعد از آن بقیه گام‌ها برای اجرای آتش‌بس عملی گردد.

* ملاحظات بری به طرح فرانسه

بری: ما با آنها نیز مشکل داریم، این مشکل در مسایل زیر است:
- تشکیل یونیفل، باید دید تحت کدام بند و با کدام مأموریت صورت خواهد گرفت.
- زمان میان توقف اقدامات خصمانه و آتش‌بس چقدر است و روش آنها برای اداره این مدت چیست؟
- در مورد مزارع شبعا چه نظری دارند؟ سنیوره گفت: تصمیم این است که دیگر این مناطق موشک‌باران نشود و نفوذهای زمینی جدید صورت نگیرد، البته پیش‌بینی می‌شود که درگیری‌های زمینی به صورت محدود ادامه داشته باشد، ما می‌توانیم فهرستی را در مورد این مرحله تا زمان استقرار نیروهای بین‌المللی در آن آماده کنیم. بری: در این سناریو مشکلی در زمینه توقف مشک‌باران دو طرفه وجود ندارد، اما این موضوع باید در چارچوب تصمیمی از شورای امنیت باشد تا اسرائیل به آن متعهد بماند. طرف آمریکایی به من گفته است: تو باید بدانی که راه حل یا حضور نیروها به زمانی بین 3 تا 4 هفته نیاز دارد، در اینجا موضوع بازگشت آوارگان مطرح می‌شود، ‌ما به هیچ عنوان نمی‌توانیم اوضاع را حتی به صورت موقت معلق رها کنیم، کسی نمی‌تواند آینده را تضیمن کند، این مشکل بزرگی خواهد بود.

* معاون سید حسن نصرالله: ما نمی‌خواهیم فریب بخوریم

حاج حسین گفت: آقای نخست‌وزیر شما در آغاز جنگ تصمیم به اعلام بسط حاکمیت دولت در تمامی سرزمین‌های کشور را گرفتید و مسایل دیگری را نیز مطرح کردید، تمام این مسایل در شرایط سخت جنگی علیه ما مطرح شد و ما آنها را قبول کردیم، ما خود را با دولت متحد حساب کردیم، اما الان احساس می‌کنیم که لبنان دارد به سوی مواضع دیگری کشیده می‌شود، ما نمی‌خواهیم اینگونه احساس کنیم که فریب می‌خوریم، سوال اساسی این است که در زمانی که اسرائیل حمله به مناطق لبنانی را افزایش می‌دهد، دیوید ولش در اینجا چه می‌کند و چرا می‌خواهد اینگونه وانمود کند که سازش ممکن است. سنیوره: ولش مدعی شد که هنگامی که من در مورد تصمیم اسرائیل او را مورد سرزنش قرار دادم، متعجب شده است، من رد نمی‌کنم که او نمایندگی گروه مخالف ما را بر عهده داشته باشد. حاج حسین: ما نمی‌توانیم روشی جز توقف آتش‌بس به صورت همزمان با عقب‌نشینی کامل اسرائیل را بپذیریم، اما در مورد نیروهای بین‌المللی نیز بگویم که ما با مبنای افزایش نیروهای بین‌المللی در چارچوبی که نبیه بری آن را مطرح می‌کند، موافق هستیم و معتقدیم که هرگز نمی‌توان وجود هر نیرویی در لبنان بر اساس بند هفتم منشور سازمان ملل را پذیرفت، در مورد استقرار ارتش لبنان نیز بگویم که ما نیز با انتشار ارتش در هر جایی از کشور موافقیم و هیچ سلاح ظاهری یا علنی در منطقه جنوب نیز وجود نخواهد داشت، ارتش می‌تواند در جنوب لیتانی مانند شمال فعالیت داشته باشد، اما در مورد یورش‌ها به مکان ةای مورد اتهام وجود سلاح‌های مخفی ما نمی‌توانیم آن را قبول کنیم، چون این خواسته اسرائیل است.

* اصرار سنیوره برای خلع سلاح مقاومت در شرایط جنگی

بری: من نیز این نکته را اضافه کنم که تمامی پایگاه‌های نظارت در مرزهای جنوبی در مقابله با دشمن صهیونیستی که 60 یا 70 پایگاه است، تحویل ارتش خواهد شد.
سنیوره: قاعده این است که اختیارات ارتش در زمان حضور در یک مکان بی‌حد و مرز باشد.
بری: ای سنیوره، ما چرا باید کاسه داغتر از آش باشیم، یادت نرود که در برابر ما شهرک‌های صهیونیست‌نشین قرار دارد.
سنیوره: یعنی اگر اخباری رسید مبنی بر اینکه سلاحی در بخشی از این مناطق وجود دارد، ارتش باید وارد عمل شده و آنها را مصادره کند.
بری: این در هیچ جای لبنان اجرا نمی‌شود، ما باید با جنوب مانند دیگر جاها تعامل کنیم، این شرط‌ها مسایل را پیچیده می‌کند.
سنیوره: در این زمینه با لبنانی‌ها مشکل به وجود می آید.
حسین خلیل گفت: یعنی شما می‌خواهید ما کسانی که مقاومت می‌کنند را مجازات کنیم؟
سنیوره: سخن من واضح است، نباید هیچ سلاح نامشروعی چه ظاهر و چه مخفی در لبنان وجود داشته باشد.
بری:‌ این مسایل را پیچیده می‌کند.
سنیوره: من به شما می گویم، اگر دوست دارید جنگ را ادامه دهید، من به فنیش گفتم که هنگامی که رایس به اینجا آمد، هر طور که شما می‌گویید، عمل می‌کنم، من هر روز از شما خواهم پرسید که کشور را به کدام سو می‌کشانید،‌ ما در وضعیتی قرار داریم که باید کشور را از مشکلات بیشتر دور کنیم، اگر یک آمریکایی از من سول کند که اختیارات ارتش شما چیست، من آیا ابتدا در مورد ظاهر و باطن سلاح‌های خود حرف بزنم؟
حاج حسین گفت: مذاکرات [سوالات آمریکایی‌ها] با تو پیشرفت می‌کند، قبلا در مورد یونیفل و نیروهای امنیتی بود و الان در مورد تحویل دادن مسایل به دست ارتش و مطرح شدن جزئیاتی که من نمی‌دانم چه کسی آنها را از تو می‌پرسد، آیا اسرائیل به توقف تجاوزات خود پایبند است؟
سنیوره: شما طرحی در مورد تجاوزات اسرائیل در آینده ارائه دهید و من نیز از آن حمایت می‌کنم؛ اما من در مقابل چه بگویم؟ آیا بگویم که سلاح‌های مخفی مجوز دارند؟
بری: چرا این سناریو را مطرح می‌کنی؟ ارتش به وظایف خود عمل می‌کند، این نقش ما لبنانی‌هاست، ما در مورد مناطق دیگری نیز به این ترتیب برخورد می‌کنیم، چرا باید جنوب را جدا کرد؟
حسین خلیل: ما به دنبال توقف تجاوزات دشمن به لبنان هستیم، مقاومت به صورت اسطوره‌ای به مبارزات خود ادامه می‌دهد، ما نمی‌خواهیم مانع‌تراشی کنیم، ما نمی‌خواهیم کمر خود و شما را خم کنیم، ما می‌خواهیم که در زمانهای سختی در کنار هم باشیم.

* بری: مگر نیروهای مقاومت راهزن هستند؟

سنیوره مشاور خود محمد شطح را به شهادت گرفته و گفت: به او بگو من چطور با ولش صحبت کردم، من به او گفتم که الان هزار نفر کشته ‌شده‌اند و این عدد چیزی نمانده به دو هزار نفر برسد،‌ من تعهداتی برای خود دارم.
بری: من با آرامش می‌خواهم بگویم نقاط مشترک میان ما زیاد است، در مورد برخی مسایل نیز توضیحاتی داده شده است، در برخی موارد نیز من با سنیوره مخالف هستم، ارتش برای ملت جنوب لبنان می‌خواهد در این منطقه مستقر شود، ارتش به دنبال حفظ امنیت و هیبت جنوب است، این یعنی اینکه ارتش سلاح‌های ظاهری و یا آن چیزی که در خودروها به دست می‌آورد را مصادره کند، اما یورش به منازل و نقاط مختلف غیر قابل قبول است، این اتفاق در بیروت رخ نمی‌دهد، چطور باید در جنوب انجام شود؟ آقای رئیس یادت نرود که در مقابل ما ملتی مسلح قرار داریم که در شهرک‌های صهیونیستی ساکن شده‌اند، کارگران آنجا در حالی که با تراکتور خود کار می‌کنند، سلاح در دست دارند، چرا این مسایل باید در مورد جنوب مطرح شود، مگر نیروهای مقاومت راهزن هستند؟ این درست نیست.
بری افزود: مسأله دیگر این است که موضوع مصوبه شورای امنیت بر اساس طرح کنونی مطرح شود، باید دید معنی این زمان فاصله چیست؟ چیزی که من از سخنان سنیوره متوجه شدم این است که موشک‌های دو طرف متوقف می‌شوند و پرواز جنگنده‌ها و کشتی‌ها نیز متوقف می‌شود، اما اسرائیل عقب‌نشینی و آتش‌بس را رد می‌کند. این موضوع ما را مجبور می‌کند که بگوییم در صورت صدور مصوبه، به هیچ وجه قرار گفتن لبنان تحت بند هفتم منشور سازمان ملل و تعهد به توقف عملیات نظامی در صورت ادامه حضور اسرائیل در اراضی اشغالی را نخواهیم پذیرفت.
شطح گفت: ما باید جزئیات رفتار خود را دقیقا مشخص کنیم.
بری: درباره چه؟ آیا موضوع را با شورای امنیت و آمریکا دور خواهید زد؟
سنیوره: باید ایده‌ها را تقویت کنیم.
شطح: یعنی اینکه باید سعی کنیم روشی را برای این مصوبه ارائه کنیم که درباره این مسایل بحث کرده باشد، باید متن مربوط به شبعا را مطالعه کنیم، حتی اگر ما آن را قبول نکنیم، اما در هر حال بخشی از قطعنامه است، به نطر من ما نمی‌توانیم در قبال آن کاری کنیم.
بری: ما می‌گوییم که به متن پیشنهادی خود در برگه‌های اساسی‌مان متعهد خواهیم ماند.
سنیوره: اگر تو می‌گویی که متن قطعنامه را رد خواهی کرد، این اقدام اضافی است.
حاج حسین: این خلاف اجماع لبنانی‌هاست.
سنیوره: اساسا متنی که عقب‌نشینی از شبعا را پذیرفته باشد، وجود ندارد.
بری:‌مهم این است که ما روی تصمیم خود پایبند بمانیم.

* اصرار سنیوره برای وارد کردن نامحدود نظامیان خارجی به لبنان

سنیوره: باید میان خواسته‌های خود و موارد پیشنهادی تفاوت قایل شویم، ما عقب‌نشینی را می‌خواهیم اما آنها مشخص شدن مناطق مورد تنازع  از جمله مزارع شبعا را مطرح می‌کنند.
بری: اما تو مدتی قبل گفتی که آمریکا این موضوع را رد نمی‌کند و می‌خواهد ببیند در این زمینه چه پیش می‌آید و ما باید منتظر بمانیم.
سنیوره: نظر من این است که ما در گفتگوها باقی بمانیم و قطعنامه را بپذیریم و بعدا بر مطالبات خود به عنوان بخشی از قطعنامه اصرار کنیم.
بری: ما چیزهایی را قبول می‌کنیم که با ما تناسب دارد و چیزهایی که به مسایل اساسی ما لطمه وارد می‌کند، رد می‌کنیم.
شطح: این توافق میان دو نفر نیست که ما آن را قبول یا رد کنیم، مسایل در دست ما نیست، ما باید بدانیم که این قدرت‌های بزرگ هستند که اساس مذاکرات هستند، ما نمی‌توانیم شرایط خود را تحمیل کنیم.
بری: ما نمی‌ترسیم، بعد از تمام اتفاقاتی که در عرصه میدانی روی داده است، نتایج باید به نفع ما باشد، مهم این است که ما به مطالبات خود پایبند باشیم، در هر حال ما چرا باید با این طرح تعامل کنیم؟ زمانی که می‌گویی مسایلی را به طرف آمریکایی تحمیل کرده‌ای باید منتظر بمانیم تا ببینیم نظر آنها چیست.
سنیوره: اما من می‌خواهم به نمایندگی از دولت نامه‌ای به دبیرکل سازمان بنویسم  و تقویت نیروهای یونیفل و افزایش سطح مأموریت‌های آنها در لبنان بر اساس بند ششم را مطالبه کنم.
بری: اگر ما بخواهیم در مورد مزارع شبعا به این صورت عمل کنیم، مانند این است که در لبنانی بودن این مناطق تردید داریم، من این را نمی‌پذیرم و بر موضع خود اصرار خواهم داشت.
شطح: من اعتقاد دارم که مسایل را با همگرایی آسانتر نشان می‌دهیم.
بری: ما حقیقت را درک می کنیم و آن را آسان جلوه نمی‌دهیم.

* پایان نشست بی‌نتیجه و درز اطلاعات نشست به رسانه‌ها

به هر حال ما موفق نشدیم به توافق نهایی در مورد موضع‌‌گیری مشترک برسیم، حاج حسین به سرعت از پیش ما رفت و ما نیز با سنیوره در پارکینگ خداحافظی کردیم، اما بعدها متوجه شدیم که شبکه ماهواره‌ای العربیه خبر نشست مشترک و چالش‌های موجود در فضای آن را منتشر کرده است، البته ما سعی کردیم تا منبع نفوذ این خبر را پیدا کنیم، اما تلاش ما نتیجه‌ای نداشت.

حزب‌الله لبنان با صدور بیانیه‌ای ضمن تبریک به ملت لیبی پس از سرنگونی قذافی به آنها هشدار داد که مراقب چپاول سرمایه‌های خود توسط ابرقدرتها باشند.

به نقل از پایگاه خبری "الجزیره"، حزب الله لبنان دیروز با صدور بیانیه‌ای به ملت لیبی به دلیل پیروزی‌اش بر دیکتاتوری در کشورشان تبریک گفت و اعلام کرد که اکنون این ملت در مقابل یک فرصت تاریخی و مسئولیت بزرگ برای تشکیل دولتی جدید پس از عبور از سرهنگ قذافی قرار گرفته است.

حزب الله لبنان در بیانیه خود اعلام کرد که ملت لیبی اکنون باید از ثروت‌ها و سرمایه‌های خود حفاظت کنند و مانع چپاول آنها از سوی ابرقدرتها شوند.

در این بیانیه انقلاب ملت لیبی پیروزمندانه توصیف شده است و به آنها بدلیل درهم پیچیدن رژیم طاغوتی قذافی که بیش از 40 سال به طول انجامیده بود، تبریک گفته شده است.

حزب‌الله لبنان در ادامه از فرماندهی جدید لیبی خواسته است که مکان اختفای "امام موسی الصدر" رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان و دو همراه او را که از آگوست 1978 ناپدید شده‌اند، آشکار کند و پس از آن‌که رژیم قذافی در راستای منافع رژیم صهیونیستی در منطقه آنها را در این سال ربود، اکنون زمینه را برای آزادی این افراد فراهم سازد.

پیام تبریک رئیس جمهور لبنان به ملت لیبی

از سوی دیگر "میشل سلیمان" رئیس جمهور لبنان در اولین موضع‌گیری رسمی‌اش پس از هلاکت قذافی ابراز امیدواری کرد که لیبی به نقش حقیقی خود در چارچوب اتحادیه عرب بازگردد.

در بیانیه ریاست جمهوری لبنان ابراز امیدواری شده است که لیبی به آغوش عربی باز گردد و نقش کامل خود در چارچوب اتحادیه عرب بر پایه همکاری‌های مشتکر و احترام متبادل را بار دیگر ایفا کند.

سلیمان اظهار داشت که امیدوار است زنج و محنت ملت لیبی به پایان رسد و لیبی صفحه جدیدی در تاریخ خود با تشکیل دولتی دموکراتیک ایجاد کنند.